Το διαρκές ενδιαφέρον του Ιδρύματος Λάτση και του Ομίλου Λάτση για τις Τέχνες εκφράστηκε, εκτός των άλλων, με χορηγίες έκδοσης βιβλίων. 

Ο Ιωάννης Λάτσης μέσα από την έντονη επιχειρηματική δραστηριότητα του στον Αραβικό Κόσμο, υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της Ελληνο-Αραβικής φιλίας. Έμπρακτη απόδειξη αυτής της διάθεσής του, ήταν και η πρωτοβουλία του το 1978 να χρηματοδοτήσει την έκδοση του «Ιερού Κορανίου» στην Ελληνική και Αραβική Γλώσσα, σε απόδοση του Νίκου Παρασκευά. Το 1987 αποφασίστηκε η επανέκδοση του,  την οποία επιμελήθηκε επιτροπή Αράβων και Ελλήνων επιστημόνων. Χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία, το 2009, έγινε δυνατή η ψηφιοποίηση του.

Το 1993 ακολούθησε το βιβλίο «Ελληνική Θαλασσογραφία» σε κείμενα του Μανόλη Βλάχου, από τις εκδόσεις Ολκός. Η έκδοση, αφού κάνει μια συνοπτική αναφορά στη θαλασσογραφία από την εποχή της αρχαιότητας μέχρι τον 19o αιώνα, παρουσιάζει και κατηγοριοποιεί τα σημαντικότερα έργα Eλλήνων ζωγράφων του 19ου και του 20ού αιώνα. Χωρίς να στοχεύει στην αυστηρή ιστορική καταγραφή, η έκδοση αυτή επιχειρεί να αναδείξει την απεικόνιση της θάλασσας ως μέσο εικαστικής έκφρασης. 

Επιπλέον το 1993, το Ίδρυμα Αποκαταστάσεως Ομογενών εξ Αλβανίας, συν-χρηματοδότησε την έκδοση του πρώτου σύγχρονου «Ελληνό-Αλβανικού Λεξικού» από το Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων, με συγγραφέα τον Νικ. Γκίνη, καθηγητή της Ελληνικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο των Τιράνων.

Ένα χρόνο αργότερα, το 1994, σε κείμενα Μανόλη Βλάχου εκδόθηκε το βιβλίο-αφιέρωμα στον Γάλλο ζωγράφο Lοuis Dupré από τις εκδόσεις Ολκός. Η έκδοση στοχεύει στην παρουσίαση του νεοκλασικού ζωγράφου κυρίως μέσα από το εικαστικό και φιλολογικό πόνημά του υπό τον τίτλο «Ταξίδι στην Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη» που συμπυκνώνει τις περισσότερες από τις αρχές που διέπουν το καλλιτεχνικό του έργο. Ο αναγνώστης γίνεται μάρτυρας του γαλλικού φιλελληνισμού που διαπνέει τη ζωγραφική και το αφήγημα του καλλιτέχνη, ο οποίος, έχοντας ως πρότυπο την ελληνική αρχαιότητα, απεικονίζει με τρόπο μοναδικό τις εντυπώσεις του από την επίσκεψή του στην Ελλάδα το 1819.

Το 1995, σε κείμενα της Νέλλης Μισιρλή, από τις εκδόσεις Αδάμ παρουσιάστηκε η μονογραφία «Νικόλαος Γύζης». Πρόκειται για αφιερωματική έκδοση στην πολύπλευρη καλλιτεχνική προσωπικότητα του μεγάλου ζωγράφου της Σχολής του Μονάχου, Νικολάου Γύζη, που στοχεύει να αναδείξει το μεγαλύτερο μέρος από την εικαστική δημιουργία του αλλά και να τη συσχετίσει με αυτήν των ομοτέχνων του κατά την ίδια χρονική περίοδο.

Η συλλογή των μεταβυζαντινών εικόνων που τιτλοφορείται «Μετά το Βυζάντιο» εκδόθηκε το 1996 και συμπεριλαμβάνει εικόνες από ιδιωτική συλλογή. Η έκδοση δεν φιλοδοξεί να αποτελέσει σύνοψη της μεταβυζαντινής θρησκευτικής τέχνης, αλλά σίγουρα δίνει μαρτυρίες και τεκμήρια για μια σημαντική περίοδο της ελληνικής τέχνης και μάλιστα σε μια εποχή όπου είναι κοινώς αποδεκτή η καθοριστική σημασία που διαδραμάτισε η τέχνη του Βυζαντίου σε αυτό που καλείται «ευρωπαϊκός πολιτισμός».
 
Το 1998, σε μια εκ νέου συνεργασία με το Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων, ολοκληρώθηκε η προσπάθεια που είχε αρχίσει το 1993 με την έκδοση από τον καθηγητή Νικ. Γκίνη, του «Αλβανό-Ελληνικού Λεξικού». Στην εισαγωγή υπάρχουν οι χαιρετισμοί των Προέδρων της Δημοκρατίας Ελλάδας και Αλβανίας κ.κ. Στεφανόπουλου και Μειντάνι αντίστοιχα.

Η αλλαγή της χιλιετηρίδας συνδυάστηκε με μια έκδοση αφιερωμένη στην τέχνη που γεννήθηκε στην Ελλάδα, το Θέατρο. Το βιβλίο του Βασίλη Φωτόπουλου, «100 Χρόνια Εθνικό Θέατρο», αποτελεί περιήγηση του αναγνώστη στο χρόνο και στα δρώμενα του ελληνικού θεάτρου από το «Βασιλικόν Θέατρον» του 1901 μέχρι τη σύγχρονη ελληνική θεατρική σκηνή. Μέσα από πλούσιο φωτογραφικό υλικό ξετυλίγεται η ιστορία του Εθνικού Θεάτρου του 20ού αιώνα και αποτυπώνονται οι σημαντικότερες στιγμές ενός θεσμού που κινητοποιεί τις πλέον δημιουργικές δυνάμεις του έθνους.

---

Σημείωση Πνευματικής Ιδιοκτησίας: Το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων έχει πνευματική ιδιοκτησία επί των φωτογραφιών της παρούσας ιστοσελίδας και το Υπουργείο Πολιτισμού έχει πνευματική ιδιοκτησία επί των αρχαίων που αποτελούν το οπτικό τους περιεχόμενο.