Επιστημη

Πρόγραμμα "Επιστημονικές μελέτες"

Μελετη του καρκινικου αντιγονου EMMPRIN με στοχο την απομονωση θεραπευτικων ανθρωπινων αντισωματων

Ελληνικο Ινστιτουτο Παστερ

2011

Σημαντικό μηχανισμό στις διεργασίες μετανάστευσης των καρκινικών κυττάρων αποτελεί η διάσπαση του εξωκυτταρικού χώρου από ορισμένα ένζυμα που ονομάζονται μεταλλοπρωτεάσες. Η πρωτεΐνη EMMPRIN ρυθμίζει την έκφραση των μεταλλοπρωτεασών και σχετίζεται με κακή πρόγνωση της νόσου. Η εξωκυτταρική περιοχή (ECD) της EMMPRIN περιέχει 2 δομικές περιοχές (περιοχή Ιg1 και Ig2), με μεγάλη ποικιλομορφία στη γλυκοσυλίωση τους.

Το ενδιαφέρον της μελέτης αυτής εστιάστηκε: α) στη μελέτη της περιοχής του εξωκυτταρικού τμήματος της EMMPRIN που ενέχεται στην επαγωγή των μεταλλοπρωτεασών και στο βαθμό γλυκοσυλίωσης τους, και β) στη χρησιμοποίηση της περιοχής αυτής για επιλογή ανθρώπινων θεραπευτικών αντισωμάτων που θα αναστέλλουν τη δράση της EMMPRIN.

Για τον πρώτο στόχο, αρχικά κλωνοποιήθηκαν και εκφράστηκαν τα τμήματα που κωδικοποιούν για τα ECD, Ig1 και Ig2 της εξωτερικής περιοχής της EMMPRIN σε δύο συστήματα ετερόλογης έκφρασης, ώστε να παραχθούν σε γλυκοσυλιωμένη ή μη-γλυκοσυλιωμένη μορφή. Στη συνέχεια, ελέγχθηκε η δράση τους ως προς την επαγωγή των μεταλλοπρωτεασών σε ινοβλάστες δέρματος, με την τεχνική της ζυμογραφίας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι γλυκοσυλιωμένες μορφές ΕCD και Ig2 της EMMPRIN επάγουν περισσότερο τις μεταλλοπρωτεάσες από ό,τι οι μη-γλυκοσυλιωμένες μορφές, ενώ για την Ig1 δεν φαίνεται να υπάρχει έντονη διαφοροποίηση μεταξύ των δύο μορφών. Τα αποτελέσματα αυτά οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι η γλυκοσυλιωμένη περιοχή Ig2 της EMMPRIN ενέχεται σε σημαντικό βαθμό στην ενεργοποίηση των μεταλλοπρωτεασών, γεγονός το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει αναφερθεί βιβλιογραφικά.

Για τον δεύτερο στόχο της απομόνωσης ανθρώπινων θεραπευτικών αντισωμάτων χρησιμοποιήθηκε μια βιβλιοθήκη αντισωμάτων που είχε κατασκευαστεί στο εργαστήριο μας από λεμφοκύτταρα ασθενούς με καρκίνο του μαστού. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το ανθρώπινο αντίσωμα το οποίο απομονώθηκε παρουσία του ECD της EMMRPIN, είχε μεγάλη συγγένεια ως προς το αντιγόνο επιλογής, αλλά δεν ήταν ικανό να αναχαιτίσει την επαγωγή των μεταλλοπρωτεασών σε ινοβλάστες δέρματος παρουσία εξωγενούς επίδρασης του ECD. Αντίθετα, στις 24 ώρες το αντίσωμα από μόνο του μπορούσε να προκαλέσει μικρή επαγωγή των μεταλλοπρωτεασών. Ο ρόλος τέτοιων αντισωμάτων στον μεταστατικό καρκίνο θα πρέπει να διερευνηθεί.

Τελική αναφορά

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Συντονιστής:

Μαμαλάκη Αυγή, Ερευνήτρια Α΄, Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ

Μέλη Ομάδας:

Παπαδημητροπούλου Αδριάνα, Μεταπτυχιακή Συνεργάτης, Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ

Ηλιάδης Πέτρος, Ειδικός Λειτουργικός Επιστήμονας, Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ

Μακατσώρη Δήμητρα, Ειδικός Τεχνικός Επιστήμονας, Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ

Σαμοΐλη Μαρία, Βιολόγος

Λεωφ. Βασ. Σοφίας 127

11521 Αθήνα

Τηλ.: 210 64 78 800

Fax: 210 64 25 038

www.pasteur.gr 

menuShadow