Επιστημη

Πρόγραμμα "Επιστημονικές μελέτες"

Γεωφυσικη και Μεταλλειολογικη Ερευνα στουΣ διδυμουΣ κρατηρεΣ που δημιουργηθηκαν απο προσκρουση μετεωριτη στη Θεσσαλια (Κεντρικη Ελλαδα) τηΣ Ολοκαινου εποχηΣ

Τμημα ΓεωλογιαΣ και ΓεωπεριβαλλοντοΣ, Σχολη Θετικων Επιστημων, Εθνικο και Καποδιστριακο Πανεπιστημιο Αθηνων (ΕΚΠΑ)

2010

Στη μελέτη αυτή παρουσιάζονται για πρώτη φορά κρατήρες που έχουν αναγνωρισθεί στην Ελλάδα από πρόσπτωση μετεωρίτη.

Δύο κυκλικές λίμνες διαμέτρου 150 και 250 μέτρων με αντίστοιχα βάθη 6 και 8 μέτρων και απόσταση περί τα 250 μέτρα μεταξύ τους απαντώνται σε αγροτική περιοχή νοτιοδυτικά του Αλμυρού, στη Θεσσαλία. Ο σχηματισμός των λιμνών με βάση τα πρόσφατα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά αποδίδεται στο Ολόκαινο και δύναται να περιοριστεί στο διάστημα πριν από 12.500 έως 8.000 έτη. Η θεώρηση ότι η δημιουργία τους οφείλεται σε πρόσκρουση μετεωρίτη βασίζεται κυρίως στα σημαντικά και πολυπληθή ευρήματα από κροκάλες και λατύπες στο πηλώδες περιβάλλον των όχθεων των λιμνών αυτών. Οι εν λόγω σχηματισμοί ουδόλως έμοιαζαν με τους περιβάλλοντες σχηματισμούς ή έτερο άλλο ηφαιστειακό υλικό. Η πετρολογική, ορυκτολογική και γεωχημική μαρτυρία των συλλεχθέντων κροκάλων ως και των πολυγωνικών λατυπών οδήγησαν στην ερμηνεία του “ανθρακικού” υλικού το οποίο γενικώς ετήχθη και συνεπτύχθη λόγω υψηλότατης θερμοκρασίας από μεταμορφικό “σοκ” πρόσκρουσης μετεωρίτη. Από τις διαστάσεις των κρατήρων-λιμνών εκτιμάται ότι το μέγεθος των μετεωριτικών θραυσμάτων θα πρέπει να κυμαινόταν μεταξύ 10-30 μέτρων πριν την πρόσκρουσή τους στην επιφάνεια του εδάφους.

Λεπτομερειακές πετρολογικές και ορυκτολογικές εργαστηριακές έρευνες ικανού αριθμού δειγμάτων διαφορετικών διαστάσεων, σε συνδυασμό με την παρατηρούμενη εικόνα των αποτελεσμάτων από τις γεωφυσικές διασκοπήσεις, επιβεβαίωσαν την ως άνω θεώρηση περί πρόσκρουσης μετεωριτικών θραυσμάτων. Το πλέον πειστικό επιχείρημα στην προκειμένη περίπτωση συνίσταται στην εργαστηριακή μαρτυρία εύρεσης μερικώς τετηγμένου ζιρκονίου στα συλλεχθέντα πετρολογικά δείγματα, για την τήξη του οποίου απαιτούνται θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 1.400–1.800°C, οι οποίες όμως δεν απαντώνται σε διαδικασίες μαγματισμού και φαινόμενα μεταμόρφωσης στον γήινο φλοιό και τον ανώτερο μανδύα.

Τελική αναφορά (στα Αγγλικά)

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Συντονιστής:

Λάγιος Ευάγγελος, Καθηγητής, Τομέας Γεωφυσικής-Γεωθερμίας, Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Μέλη Ομάδας:

Dietrich Volker J., Καθηγητής, Ινστιτούτο Μεταλλειολογίας και Πετρογραφίας, Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας, ΕΤΗ Ζυρίχη

Γκάρτζος Ευθύμιος, Καθηγητής, Εργαστήριο Ορυκτολογίας-Γεωλογίας, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Σακκάς Βασίλειος, Διδάσκων, Τομέας Γεωφυσικής-Γεωθερμίας, Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Reusser Eric, Καθηγητής, Ινστιτούτο Μεταλλειολογίας και Πετρογραφίας, Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας, ΕΤΗ Ζυρίχη

Πανεπιστημιούπολη, Ζωγράφου

15784 Αθήνα

Τηλ.: 210 72 74 418

Fax: 210 72 74 063

secr@geol.uoa.gr

www.geol.uoa.gr

menuShadow